Onderweg - Hotseklots op de Gaia

Het is woensdag en vanmorgen waren we op driekwart van de oversteek. Sinds gisteren is het hotseklotsen aan boord, de golven komen van drie kanten op ons af. Een golf klotste de kuip in en ging met een boogje richting buiskap. 'Gelukkig' zat Ank onder de buiskap en heeft ze de golf opgevangen waardoor er geen water naar binnen is gegaan. De hotseklots zorgde er ook voor dat de tonic voor happy hour door de keuken vloog. Maar ach binnen plakt alles toch al van het zout. Op deze route geen vrachtverkeer, maar wel vissersboten. Gisterochtend waren we omringd door Chinezen. Dus we hebben wel iets om op te letten tijdens onze wacht. Elk voordeel hep zijn nadeel zei Cruijff ooit. We hebben tot nu toe nog geen squalls (regenbuien waar veel wind in zit)gehad. De ergste regen was 38 druppels. Op zich fijn, maar het zorgt er ook voor dat alles verschrikkelijk zout is. Het regent wel vaak vliegende vissen. Ze vinden het vooral leuk om in het donker de kuip in te vliegen of zelfs onder de buiskap. Nog een dag of drie naar onze bestemming denken we. Het venijn zit wel in de staart want voor de kust krijgen we te maken met twee golfstromen. De eerste zet ons met ongeveer 2 knopen naar het zuidoosten, de tweede golfstroom zet ons met 2 tot vier knopen naar noordwesten. We hebben een plan om deze twee stromen te trotseren en precies uit te komen bij de Salut eilanden. Of dat gelukt is, lees je in ons volgende blog.

Onderweg - Het reilen en zeilen op de Gaia tijdens de oversteek

Het is zaterdagmiddag en we zijn inmiddels vijf dagen op zee. Om ons heen zien we vliegende vissen en stormvogeltjes die boven de golven scheren. We schudden nog steeds lekker, op dit moment door een swell die van de zijkant komt. Maar het schokken is niet meer zo erg als de eerste dagen. Het weer blijft hetzelfde, lichte hoge bewolking met af en toe zon. De temperatuur stijgt met sprongen, vandaag voor het eerst 30 graden. Afgelopen dagen hebben we telkens een dagafstand van rond de 150 mijl gezeild, daar doen we het voor. Vandaag is er wat minder wind, maar onze weermannen aan de wal voorspellen weer meer wind over een paar dagen. We hebben nog geen andere boten met het blote oog gezien. Wel hebben we 's nachts vissersboten uit Zuid Korea en Japan op de AIS gezien. Donderdagnacht werden we zelfs opgeroepen door de Japanse vissersboot met het verzoek om uit te wijken. Hebben wij weer op zo'n grote lege oceaan. Om 5 uur 's middags hebben we happy hour en drinken we een tonic met citroen en komkommer en snaaien van chips of nootjes. We slapen veel en tijdens de wacht 's nachts luisteren we naar pocasts of kijken we de serie Modern Family. We hebben inmiddels 740 mijl afgelegd en hebben nog 1036 mijl te gaan. Als het goed is, hebben we morgen ons halverwege feestje.

Onderweg - De kop is er af!

We zijn ruim twee dagen onderweg. We hebben ruime wind van rond de 20 knopen en varen alleen op de genua. Het is tot nu toe licht bewolkt met af en toe een mager zonnetje. 's Nachts is het heel erg licht door de maan, je kunt zo een boek lezen. We zijn nog aan het inslingeren. Slapen gaat nog niet helemaal goed door de golven die regelmatig ervoor zorgen dat de boot alle kanten opslingert. Ank heeft inmiddels blauwe schenen. Keimpe heeft al twee keer heerlijk gekookt, een prestatie met die swell. Verder hebben we afgelopen nacht allebei 'stemmen' vanuit de mast gehoord terwijl we in bed lagen. Het leek wel of er een paar mensen met elkaar aan het praten waren. Voor de rest nog geen last van visioenen.

Via de menuoptie Route tot nu toe kun je zien waar we ons bevinden op de oceaan.

18 dagen en 3 uur

9 dagen en 17 uur ...
13 dagen en 12 uur ...
21 dagen en 20 uur ...

Morgen starten vanuit Mindelo in de Kaap Verden met onze oversteek naar de Salut eilanden voor Frans Guyana. Maar hoelang gaan we daarover doen? Doe mee aan onze prijsvraag!

Vul VOOR 16 december bij het commentaar in hoeveel dagen en uren we doen over de oversteek naar de Salut Eilanden. Voor de winnaar nemen we een prachtig t-shirt mee uit de Carieb. 

Na een snelle oversteek vanuit de Canaries zijn we nu alweer een aantal dagen in Mindelo. De tijd hebben we gebruikt om bij te slapen, door de stad te slenteren en verse groente en fruit in te slaan. Dit laatste is goed gelukt en scheurbuik zullen we niet krijgen.

Morgen, 9 december, gaan we dus op pad naar de overkant. Eerst naar de Salut eilanden om daar bij te komen en in helder blauw water te kunnen zwemmen. Vanaf daar is het nog twee dagen naar Suriname, waar we gaan liggen op de (bruine) Suriname rivier.

We hebben er zin in, wel wat gezonde spanning maar dat is niet raar.

We zullen tijdens de oversteek om de twee/drie dagen een update geven op ons blog. Je kunt dan ook via de menu-optie ‘Route tot nu toe’ zien waar we zijn.

We zijn benieuwd wie het t-shirt gaat winnen :-)

Tot aan de overkant ....

Wauw!

Wauw! was het woord dat op La Gomera tientallen keren uit de mond van Kees van de Kobbe kwam. Of het nu ging om een uitzicht na de volgende bocht de bergen in, met mos begroeide bomen, rode duinen in de wolken of lekkere mojo bij de lunch. Elke keer klonk er ‘wauw!’ en wij drieën (Elly, Keimpe en Ank) konden dat alleen maar beamen met een blik van verwondering: wat is La Gomera mooi!

Het vorige blog eindigde bij de griep. Als deze voorbij is gaan we nog twee dagen op pad om Tenerife te verkennen. De eerste dag gaan we richting de Teide, de hoogste vulkaan van de Canarische eilanden. Op de weg daar naartoe wanen we ons even in Nederland: de thermometer in de auto geeft een buitentemperatuur van 5 graden aan. Het eerste stuk rijden we in de wolken, maar eenmaal bij de Teide zijn we boven de wolken in een strakblauwe lucht. We maken een wandeling in een soort van maanlandschap.

De tweede dag gaan we naar de noordkust: hoge bergen, spectaculaire uitzichten, groene hellingen en mooie dorpjes. In Bajamar slaan de golven stuk op de pier en spatten tientallen meters omhoog. De natuurzwembaden zijn afgesloten. Zwembroek voor niks meegenomen. We gebruiken de auto ook om voorraden in te slaan voor de oversteek naar de Carieb. We hebben nu een absurde hoeveelheid blikjes aan boord: erwtjes, bonen, mais, paprika, champignons, tonijn enz. We kunnen er zo een half jaar van eten. Ook drinken hebben we meer dan genoeg: water, sappen, tonic, cola, bier, wijn ... Op een of andere manier raakt wel dat bier snel op :-). Op Tenerife trekken we veel met andere boten op. We koken voor elkaar of gaan uit eten. Erg gezellig!

Na Tenerife zeilen we naar La Gomera. Het is een afstand van 65 mijl en omdat we daar in het licht willen aankomen vertrekken we heul vroeg. De wekker gaat al om 5 uur. Gelukkig zien we op meer plekken op boten al het licht aan. We hebben een prachtig en snel tochtje.

La Gomera is een groen eiland met prachtige wandelroutes. Samen met de Kobbe huren we een aantal dagen een auto. Door een navigatiefoutje van Ank ‘hier rechts’ komen we de eerste dag al op een spectaculair stukje eiland. Geen asfalt meer, maar ook niet off road, dus we rijden door. We genieten alle dagen van prachtige uitzichten, wandelingen en lunches. 

De eerste dagen op La Gomera ligt de Pien naast ons, met aan boord Toon met twee vrienden Jan en Bram. Moeder en dochter van de Pien zijn een weekje in Nederland. We borrelen gezellig samen en genieten van de heerlijke cappuccino die Toon maakt: meer, meer, meer ;-).

Tja en nu is de boot nog voller met verse groente en fruit. Morgen begint de oversteek met een tussenstop in Mindelo op de Kaap Verden. We denken dat we hier een dag of 6 over gaan doen. We blijven een paar dagen daar en gaan dan verder naar Suriname. Een maand met veel zeilen voor de boeg, spannend,  en we hopen op veel ‘wauw’ momenten tijdens de oversteek.

Hoe spectaculair Tenerife en La Gomera zijn en hoe we genieten laten de foto’s in onderstaande albums eigenlijk beter zien dan woorden kunnen vertellen. Veel kijkplezier!

Fotoalbum Tenerife

Fotoalbum La Gomera

Als het golft dan golft het goed

als het golft dan golft het goed
niet te stuiten, niet te sturen
duurt het dagen, duurt het uren
als het golft dan golft het goed

De dijk, 2000

Op 30 oktober hadden we een feestje te vieren: 14 jaar samen. We maken een prachtige tocht met huurauto over Tenerife. Eerst het Anagage gebergte in en daarna richting Bajamar met het plan om daar te gaan zwemmen in de natuurlijke zwembaden. Er staat alleen zo’n branding dat we niet mogen zwemmen. De golven slaan tegen de pier en bereiken enorme hoogtes. Het bijbehorende geluid doet denken aan vuurwerk: indrukwekkend. Oftewel: als het golft dan golft het goed.

We houden de huurauto nog een dagje en gaan naar de Ikea. Google zegt dat ie 60 km van de hoofdstad Santa Cruz is. Als we de Ikea zien liggen vanaf de snelweg vinden we het pand best klein. Eenmaal binnen is het de meest overzichtelijke Ikea die we ooit gezien hebben: we zien het aanbod in één oogopslag. Bij navraag blijken we in een ophaaldepot te zijn. De echte Ikea is - grrrrr - in Santa Cruz, tien minuten rijden vanaf de marina.

Verder zijn we bezig met het afwerken van klussen op onze kluslijst die we willen doen voor de oversteek naar Suriname. We wisselen dit af met rondkijken op het eiland, gezellig borrelen/eten met andere vertrekkers en de dagelijkse beslommeringen zoals wassen en boodschappen doen. 

De tijd vliegt voorbij. De eerste tijd was het volop het zomer, maar de laatste dagen is het ook hier wat herfstig met een temperatuur van rond de 20 graden en regelmatig wat regen. Aan boord slaat de herfst ook toe en de eerste verkoudheid - dank Tjeerd ;-) - en griepverschijnselen komen langs. Zoals het ernaar uitziet zijn we hier nog wel een paar dagen voor we oversteken naar het volgende eiland La Gomera.

Los van het vasteland

In drie dagen en twee uur zeilen we van Cascais (Lissabon) naar Porto Santo, een klein eiland ten noordoosten van Madeira. Een afstand van 480 mijl en dus een snelle oversteek, waarbij we alles hebben kunnen zeilen.

Bij aankomst ankeren we voor het strand omdat de jachthaven vol is. We verwachten lekker te kunnen slapen na drie dagen wacht lopen (om de beurt drie uur op en drie uur af). Toch zorgen die paar nachten op zee al een beetje voor een ‘jetlag-gevoel’. ‘s Nachts liggen we - ook om beurten ;-) - een paar uur wakker. 

Na twee nachten gaan we voor anker in de havenkom, minder deining en sneller aan de kant met de dinghy. De eerste uren aan land beweegt alles: het bureau op het havenkantoor, de stoel op het terras, het asfalt. Onze evenwichtsorganen moeten duidelijk omschakelen.

Het is hier een stuk warmer dan het vaste land van Portugal en ook de avonden zijn lekker warm. Porto Santo is een vulkanisch eiland en dat zie je terug in het landschap en de rotsformaties. Het regent er nauwelijks (in 2017 heeft het bijvoorbeeld 345 dagen niet geregend); alles is dor en er is nauwelijks begroeiing. Wij maken dan ook iets unieks mee: in de zes dagen dat wij er zijn, hebben we op twee dagen regen gehad.

Vanuit de haven maken we een wandeling langs de kust. Een prachtig ruig pad met af en toe klauterpartijen. Best pittig vinden wij, tja en dan komt ons doodleuk een jogger tegemoet. De dag

erop huren we e-mountainbikes. De verhuurder laat ons een route zien waarmee we een goed beeld krijgen van het eiland. Als eerste maken we een rondje in het bergachtige deel aan de oostkant van het eiland, flinke klimmen en fikse afdalingen. Ank zal nooit de bolletjestrui dragen, maar Keimpe gaat met flinke vaart bergafwaarts. De uitzichten zijn adembenemend. We stoppen regelmatig om ons heen te kijken. 

Na een lunchstop gaan we het westelijk deel van het eiland bekijken. Hier geen asfalt meer, maar off road. Het gebied is een stuk vlakker en woestijnachtig. In de verte zien we de helgroene velden, sorry greens, van de golfbaan, benieuwd of het eigenlijk wel echt gras is gezien de enorme droogte. We ontwaren een oase midden in het woestijnlandschap. Het blijkt een mini dierentuin waar allerlei soorten vogels te zien en te horen zijn. Als laatste nemen we een kustpad waar aan het einde een mirador (uitzichtspunt) is met een prachtig uitzicht op Madeira. Nou, na zes uur fietsen bij een temperatuur boven de 25 graden zijn we wel toe aan een verfrissing in de vorm van een biertje en een douche. Met de e-motor op de turbostand snellen we naar de verhuurder terug en strompelen we richting jachthaven waar dat koude biertje ons opwacht.

Na een dag met veel regen varen we naar het buureiland Madeira, een stuk groter en een stuk groener. We gaan naar Marina do Lorde, een marina aan de oostkant van het eiland. Deze marina maakt onderdeel uit van een vrij nieuw resort: een vakantiedorp met hotel, appartementen en zelfs een kerkje. Ziet er best mooi uit, maar het is duidelijk naseizoen: er is weinig leven. Gelukkig hebben we in de marina veel lol met de bemanningen van de Kobbe en Joint Venture II. 

We huren twee dagen een auto en genieten van het prachtige landschap. De eerste dag gaan we naar de hoogste top en de tweede dag rijden we op steile slingerweggetjes langs de weelderig groene noordkust. Ank gaat nog een dag met de dames van de andere twee boten op pad naar de botanische tuinen in Funchal. Keimpe heeft een klusje aan boord te doen. Het Gardena-mondstuk is de vulslang ingeschoten tijdens het vullen van de watertanks (stom, stom, stom, stom; de boel moet uit elkaar gehaald worden om het mondstuk eruit te halen). Gelukkig wordt ie daarbij bijgestaan door Kees en Damir. Deze mannen fileren ook de drie red snappers die we hebben gekregen van een visser in de haven. We willen best nog wel een paar dagen blijven op Madeira, maar de wind beslist anders. Er is een goed weergaatje om naar Tenerife te varen. We doen twee dagen over deze oversteek, een tocht van 260 mijl. Het was een vervelende oversteek met (te) weinig wind op de kont, een deining uit een andere hoek en een bevroren komkommer ...

Klik hier om de foto's bij deze blog te bekijken.